It is a very happy feeling when you finally met the one who can make you happy every time, yet it is also the hard one.

It was a very unexpected love story that came in just a snap of a finger. Walang pagsidlan yung saya, kasi siguro simula pa lang. Pero siguro ganun nga talaga. May mga bagay na hindi pwede sa kasalukuyang panahon. 

I did something that I never expect that I can, na kakayanin ko. It was a Me & him against the world. Hahahaha Minsan binabalikan ko yung mga bagay na nagawa ko para sa kanya, yung mga bagay na kinaya kong lampasan para lang makuha sya. It may sound desperate pero ako kasi yun. Ako yun nung panahong dumating sya.

I was 2 years & 3 months single nung nagstart mabuo ang aming loveteam. Haha I promise to myself na kapag may dumating, I will give my all, no exemptions. 

Hindi ako yung tipo ng taong maraming gusto sa buhay, minsan nga hindi ko alam kung ano yung gusto ko e. Kaya every time nalalaman ko yung gusto ko, pinapanindigan ko. At gagawin ko lahat, basta makuha ko. 

Sabi nga, hindi mo masasabing strong ka, unless ittry mo at kakayanin mo. And I can say that I am a strong one. 

Ang daming masasakit na salita ang tinanggap ko mula sa mga kaibigan, pamilya at kung sino sino pa. Dumating din sa point na halos laitin ako mula ulo hanggang paa kahit alam kong hindi ko deserve yun, pero dineserve ko para sa kanya.

Masakit makitang nasasaktan sila para sakin. Mas pinili kong mangyari yun kesa mawala sya. 

Pero minsan napaisip ako, May pinaglalaban ba ako? May patutunguhan ba to?

8 months akong nakontento sa pwede na, Sa okay na. Hindi ko inisip yung mga bagay na mas deserve ko. Kasi ang nasa isip ko, sya lang. kahit konti deserve ko na. 

Bakit nga ba ako nakikipaglaban at nakikipag agawan kung pwede namang makakuha ako ng walang kaagaw at sakin lang?

Nasanay ako sa paniniwalang kapag sumaya ako, asahan kong masasaktan ako. MASOKISTA nga ata ako ng mga panahon na yun e.

Pero hindi naman siguro sapat na ibigay ko ang lahat lalo na kung hindi pa sya handa. Yung totoo, chix sya kaya. hahaha

I just don’t wanna have any regrets whenever I turned away. 

Lahat naman siguro napapagod. Lahat ng bagay may hangganan. 

I love him this much that I can do anything for him. Pero dumadating talaga sa panahong hindi mo na kaya yung sakit. :(

Gusto ko lang makita yung mga bagay na deserve ko, gusto kong maramdamang worth it ako :((

At dapat kong kayanin to. I wanna let go everything. I don’t want pain anymore, dahil hindi ko deserve ang itrato at masaktan ng ganito.

I know God have all the best plans for me. For now, I want to Let go and Let God.

I am very contented to have all my best friends na never nagsawa na umintindi sa matigas kong ulo. Yung mga taong paulit ulit akong sinasabihan kahit di ko sila pinapakinggan. yung mga taong walang pagod na pasayahin ka. Alam nyo naman na kung sino kayo. <3

And as I end this post, ang gaan sa puso. I am looking forward to my next happy settled post.

Truly,

Ards :)